Sierra Leona 2021

Nepaletik Sierra Leonara Eki Fundazioarekin

COVID-en hedapenak eragindako Everest-eko ebakuazioa dela eta sortutako ezbeharren ondoren eta Nepaletik bueltan lurreratu bezain pronto, guztizko aldaketa sakona behar nuen. Proiektu pertsonal bat taldeko proiektu bihurtzen duen aldaketa horietakoa. Eki Fundazioko nire lagunek bazuten proiektua esku artean eta berehala egin nuen bat beraien asmoarekin. Alegia, Sierra Leonara bidaiatu estazio fotovoltaicoak jarri eta urruneko txokoetara argia eramateko.

Baina bidaia, ia beti gertatzen den moduan, inoiz ahaztuko ez zaizkidan bizipen, sentsazio, emozio eta esperientzien nahaste bilakatu zen. Afrika ezezagun bat izan nuen aurrez-aurre, paisaia berde biziz jantzita eta urrezko ilunabarrez atonduta euria franko egin ondoren. Eltxo jasanezinak, (ez naiz ohitzen), betiereko irrifarredun umeak, gizaki atseginak eta abegitsuak, duten guztia ematen dizutenak, ezeren truke. Benetako abentura izan da.

Victor aita ezagutu genuen, 48 urte daramatza Sierra Leonan eta guda zibila bizi zuen hurbiletik, ankerkeria ugari ikusi zituen, larregi...edozein etxera bidaliko zuen basakeria. Baina Victor ez zen bere etxera itzuli eta bizitza erdia eman du ume gosetiei zer jan ematen, bere bizitza arriskuan jarri zuen behin baino gehiagotan ume soldaduak beraien herrietara bidaliz.

Zorte handia izan dut bizitzan, asko bidaiatu dut eta gizaki apartak ezagutu ditut, baina EKI Fundazioarekin Sierra Leonan bizi izandako egunak hitzik gabe utzi naute. Bidaia honetan gehien txunditu nauena Freetown-eko slums-ak izan dira, 9 urteko umeak ikusi ditugu prostituzioan, ezbeharretan bukatzen diren liskarrak ikusi ditugu zoritxarrez eta panorama guzti horren erdian, Argentinako aita salesiano bat, urtean 2.000 ume inguru zaintzen dituen gizaki aparta.

Zalantzarik gabe, kontrastez betetako herrialde honek ez nau batere hotz utzi. Paisaia txundigarriak eta irrifarre mugagabez jantzitako gizakiak indarkeriaz jositako gizarte eta errealitate basati baten aurrean. Errealitate gordina.

Sierra leona 6Sierra Leona 2Sierra Leona 3


Iñaki alboan izatearen garrantzia

Gehienok ez duzue Iñaki ezagutuko, baina guk proiektu hau berarekin partekatzeko zorte handia izan dugu. Iñaki Alvarez, historiaz eta arkeologiaz maiteminduta dagoen Zumarragako gipuzkoarra, gizon lasaia, isila, da. Bere umiltasuna eta Alexek Manaslura gurekin etorri nahi ote zuen esan zion lehen minututik abentura honi jarri dion ilusio handia maila berean daude. Duela 20 urte Iñaki espedizio batean egon zen Alexekin, Jon Marotorekin eta Xabier Ormazabalekin batera. Espedizio hura osatzen zuten 4 lagunetatik, Iñakik eta Alexek bakarrik jarraitzen dute bizirik.

Duela hilabete batzuk, bere bizitzan mendiarekin izan duen harremana kontatu zigun. Hemen duzue abiatu baino aste batzuk lehenago idatzi zigun testu laburra.

“Mendia gaztetatik nirekin daramadan pasioa da. Horrek mendikate urrunetan eskalatzera eraman nau nire bizitzan zehar.

Oso ondo gogoratzen dut “altuerako gaitzarekin” izan nuen lehenbiziko esperientzia, Mont Blancen izan zen, 99an, Grands Mulets isurialdean. Lehenengo egunean zorabiatuta jaitsi ginen, eta bigarrenean, tontorreraino igotzen saiatu ginen. Urte horretan bertan ikusi nuen lehen aldiz alpinista bat hiltzen, Cervinoko Hornli ertza igotzen ari nintzela. Ondoren, Lyon ertza ere igo nuen tontor horretan bertan, eta baita beste bide asko ere, Eigerreko Mitellegui ertza, Ober Torberg ekialdeko ezproia, Dent du Geant, Weisshorn, etab.

2001ean izan zen 6.000 metrotik gorako nire lehen esperientzia, eta izozteak ikusi nituen lehen aldia, Jon Maroto nire lagunaren hatzetan, hain zuzen ere, Huascaranetik jaitsi ondoren. Hainbat urtetan itzuli naiz Peruko (Cordillera Blanca) eta Boliviako (Cordillera Real) andeetara, beste tontor batzuk egiteko, Toclaraju, Huaina Potosi edo Illimani, besteak beste.

2008an, Afrikako kontinentea bisitatu nuen nire lagun Koke Lasarekin, Atlasetara joateko. Han, hainbat mendi eskalatu genituen, tartean Toubcal, korridorearen bidetik. Baina jarduera hartan azpimarragarriena Biiguinoussenera (4.002 m) igotzea izan zen, katalogatu gabe ikusi genuen bide berri batetik, eta ez genuen horren berririk eman. D+ maila zuela esango nuke.

2002an Pamirrera egin nuen bidaia, inoiz ahaztuko ez dudan benetako goi mendiko esperientzia eta ikasgaia izan zen. Han ezagutu nuen Alex Txikon, eta gailurrik lortu ez genuen arren, gure adiskidetasunak iraun egiten du; hori da mendi handi hartatik ekarri nuen gauza nagusia.

Nire karrera alpino apaleko gauzarik nabarmenena, beharbada, 2004an Shisha Pangmarako espedizioa izango da. Ohiko bidea alde batera utzi eta haren iparraldeko erdiko korridorea, mila metrotan 55º inguru zituena eta zuzenean gailurrera zeramana, eskalatu genuen. 1987an ireki zuten, eta gu urte hartan sartu ginen, Unai Pérez de Arenaza eta Oriol Baró lagunek lehen aldiz igo ondoren. Izotz txirrista erraldoi hartatik gora egitera animatu gintuzten.

Eskerrik asko, Iñaki, gure alboan egoteagatik eta gu zaintzeagatik.

 


Gorbeia

Gorbeiaren ganean berba egitea, nire lurraldeko leku berezienetako baten ganean berba egitea da. Egia esan, mendi horretara igo ez dauen persona gitxi ezagutzen dot. Baina inguru hau Pagomakurre, azkenengo igoerearen aurreko zelaiak edo gailurrean dagon kurutzera ailegetea baino askoz gehiago da. Are gehiago, esango neuke ia urte osoa bete ahal izango gendula egunero ibilpide desbardina eginez. Bai, behar bada askotxo esatea izango da, baina argi eta garbi daukat bertan ehun bider inguru egon nazen arren, oraindino aztertu beharreko lekuak geratzen jatazala.
Orain denpora gitxi jakin izan dot inguru horretan egiteko 10 ibilpide aukeratu dirala. Udarako plan desbardinen aukeraketea. Ibilpide batzuk laburragoak eta errazagoak dira, eta beste batzuk luzeagoak, baina bata be ez da gaitza. Halanda be, uste dot, benetan, oso aukera egokia dirala, euskaldunontzat hain berezia dan inguru honen erakusgarri bikainak. Zalantza barik, beroa eta eguraldi ona nagusi diran hilebete honeetan gozetako aukera ezin hobeak dira. Gauza eder asko daukaguz etxe ondoan. Ez da beharrezkoa automobilean ordubete baino gehiagoko bidaia egitea!
Urbinako Talaian, Euskadiko balkoian, egin daikegun ibilpideagaz hasiko naz. Oso ibilpide borobil erraza da, eta Ullibarri-Ganboako urtegiaren ikuspegi ikusgarriak emoten deuskuz. Esan dodan moduan, ibilpide erreza, adin guztietako personek egiteko modukoa. Ez dakit zergaitik, baina leku horretan egoteak asko nasaitzen nau.
Azpimarratu gura dodan bigarren ibilpidea Bitorianotik doan Urrezko Harkaitzena da, aurrekoaren oso desbardina. Oroko Santutegira Bitorianotik heldu gaitekez, aspaldiko bideetatik. Harana, zalantza barik, ikustea merezi dauen leku parebakoa da. Ikuspegiak ikusgarriak dira: Zuia haran osoaren panoramika zabala, Gorbeia mendia eta Badaia eta Arrato mendizerrak. Ez da gitxi. Oroko Santutegia, jatorrian, tenplu erromanikoa zan, balio kultural handia eukan lekua. Ganera, euskal eskalatzaileek ondo ezagutzen dogu lekua da, Urrezko Harkaitzetan kirol eder hori egin daitekelako. Inoiz egin ez dauenak egiteko aukerea eukiko dau, esperientzia hori eskaintzen daben eskolak dagozalako.
Familian egiteko beste plan bat Otxandioko pagadiak bisitetea da. Bizkaiko herri horren erdigunetik gertu, mugatuta dagon eta ia maldarik ez daukan ibilpidetik paseetako aukerea eukiko dogu. Ibilpide erreza eta oso ederra da. Eta, jakina, ibilpidea egin eta gero, herria bera be bisitau behar da, oso polita da eta.
Eta apur bat gehiago ibili gura badozu, Altzakortatik Atxuloraino doan txangoa egin daikezu, 8 kilometro inguruko ibilpidea. Atxulora, Itzinara sartzeko ateetako batera, heltzeko pasealdi zirkularra da. Gora ailegetan zarenean topetan dozun paisaia ezin ederragoa da. Benetan merezi dauen ibilaldia.
Beste ibilaldi batzuk azpimarratu daitekez, Gorbeiak muga bako aukerak emoten dauzalako, baina larregi luzatuko nintzateke. Lau ibilpide horreez gain, aitatu deutsuedan zerrendan beste sei dagoz. Euskadiko gune ezagunenetako batek eskaintzen dauen guztia ezagutu gura badozue, www.gorbeiaeuskadi.com webgunean sartu zaitekeze.